Mijn tijd in de MTC

Wat gaat de tijd toch snel. ik ben hier nu al 10 dagen. De tijd is echt gevlogen. Het is hier geweldig op de MTC. Hoewel ik soms flink moe kan zijn leer ik enorm veel. Ik heb nu twee collega’s. Hoewel ze me soms irriteren, zijn het geweldige jongens. Ik ben nu aardig gewend aan de MTC. Ik kan me bijna niet meer voorstellen dat ik 10 dagen geleden van het vliegveld vertrok. Ik heb nu nog maar 1,5 week te gaan en dan eindelijk terug naar Europa!!! Het eten in de MTC is ook goed. Ik moet wel zeggen dat ik blij ben om niet in Amerika te wonen. Ze hebben hier namelijk geen normaal ontbijt en geen normaal brood. Voor de rest is het hier goed. Veel mooie bergen!

Nog bedankt voor alle dingen die jullie me sturen. Coreys familie heeft me nu al 3 paketten gestuurd. Ik heb zoveel lekkers dat ik het niet op kan eten. Heel erg bedankt voor de boxen, de stroopwafels en de hagelslag! Ik voel me nu weer een beetje thuis!

Over twee jaar ben ik weer fijn bij julllie, hopelijk als een beter iemand. Ik hoop dat het jullie goed gaat. Ik voel me nu een zendeling zonder heimwee. Ik voel me sterk. Misschien nog niet zo bekwaam, maar ik wil graag de wil van de Heer doen. Ik zal jullie daarin trots maken.

Vanuit Provo, Utah, USA,

Borkán

Advertenties

Inchecken bij de MTC in Provo

Zo’n uur geleden (op moment van schrijven) heeft Borkan zich gemeld bij de Missionary Training Center (MTC) in Provo, Utah. Na te hebben overnacht bij Corey, die hem ook van het vliegveld heeft gehaald gisteren, mag hij de MTC voor waarschijnlijk twee maanden zijn thuis noemen. Het was erg fijn dat hij Corey nog even heeft kunnen zien, maar nu gaat het echte werk beginnen!