Kleine wonderen

Deze week was een week vol met fijne momenten. Als zendelingen weer naar huis gaan, hoor je vaak grote wonderverhalen die natuurlijk geweldig zijn. Maar ik moet zeggen dat bij mij dat niet zo vaak gebeurd is (ook al zijn ze zeker gebeurd). Ik heb meer en veel kleine wondermomenten beleefd, die zo klein maar toch zo wonderbaarlijk zijn. Ik kan zien en weet dat de Heer dit werk leidt. Hij staat aan het begin en hoofd van dit werk en zal heel de aarde vullen.

Ik zal deze week niet zoveel schrijven omdat ik vandaag niet zoveel tijd heb, maar een paar gebeurtenissen zijn toch leuk en waardevol om op te noemen. We zaten in de trein van Burgdorf terug naar Bern en tegenover ons zat een jonge vrouw die ons van het begin aan met blikken van haat, vooroordelen en nog andere negatieven emotionen. Ik heb aan het begin maar niks gezegd, maar na een tijd dacht ik: Laat ik haar van deze emotionen verlossen. Toen ben ik een gesprek met haar begonnen en dat was echt heel fijn. Ik was gewoon net en aardig zoals een normaal mens en dat had echt geholpen. Veel mensen hebben vooroordelen, maar liefde kan al het slechte verzachten. Aan het einde des gespreks, was ze in elk geval niet zo boos meer op ons. Het enige wat ze daarvoor nodig had was openheid en vriendelijkheid.

Verder gaat het goed met mij. Op het moment zie ik echt de belangrijkeid daarvan in dat we altijd onszelf zijn en dat we niet nur teilweise goed doen, maar altijd. Om alle zegeningen van de Heer te ontvangen moeten we ons vol geven en niet nur teilweise.

Deze week gaan we naar ook naar München voor mijn laatstes keer. Dus dat wordt erg leuk!

Tot volgende week!

Borkán

Advertenties