Even terug in Ebnat voor een dag

Vandaag even een kort bericht omdat we volgeboekt zijn. We gaan vandaag naar de Santis! De hoogste berg in heel Kanton Zürich en St. Gallen. Vorige week kon ik geen foto’s maken omdat precies op het punt dat we weg wilden gaan naar Rapperswil om het schip naar Zurich te nemen, kwam plotseling een lid van de kerk die onze hulp nodig had. Bummer! Maar helpen is ook niet erg. Vandaag zal ik in ieder geval veel foto’s maken zodat jullie dan ook kunnen meegenieten van de omgeving hier!

Verder heb ik een geweldige week gehad. Ik was op uitwisseling weer even een dag terug in mijn eerste gebied, namelijk Ebnat! Dat was erg fijn om weer daar te zijn en te praten met de geweldige maar koppige Togenburgers! Mijn collega was zaterdag ziek dus moesten we de hele dag thuis blijven. En er is echt niks frustrerender als thuis blijven op zending. Het is gewoon zo saai en je wilt er gewoon uit om iets te doen. Maar ik leer altijd veel op zulke momenten. Verder moet ik zeggen was ik gisteren op zondag een beetje geïrriteerd. Ik kan er absoluut niet tegen wanneer belangrijke dingen aldoor weer worden uitgesteld en dat er geen vooruitgang in het werk komt. We hadden een gesprek met de bisschop en de Wijkzendingsleider en het ging gewoon helemaal niet als geplant en niet echt snel en optimaal. Ze konden zien dat ik een beetje geririeteerd was, wat misschien niet helemaal handig was. Maar ik heb geleerd dat we soms gewoon geduld moeten hebben en dat we niet het onmogelijke van mensen moeten verwachten.

Ik heb echt geleerd hoe belangrijk het is om eenheid te hebben in de wijk. hoe meer een we zijn, hoe effectiever we het evangelie van geluk verspreiden kunnen en hoe beter we mensen welkom kunnen laten voelen. Eenheid is overal belangrijk. Of het nou thuis, in de kerk of op het werk. Wanneer we één zijn, kan niks ons kapot maken en giet de Heer rijkelijk zegeningen over ons uit.

Volgende week meer en ook wat foto’s, die ik vandaag zal nemen, erbij.

Ik wens jullie allemaal het beste!

Borkán