Kleine wonderen

Deze week was een week vol met fijne momenten. Als zendelingen weer naar huis gaan, hoor je vaak grote wonderverhalen die natuurlijk geweldig zijn. Maar ik moet zeggen dat bij mij dat niet zo vaak gebeurd is (ook al zijn ze zeker gebeurd). Ik heb meer en veel kleine wondermomenten beleefd, die zo klein maar toch zo wonderbaarlijk zijn. Ik kan zien en weet dat de Heer dit werk leidt. Hij staat aan het begin en hoofd van dit werk en zal heel de aarde vullen.

Ik zal deze week niet zoveel schrijven omdat ik vandaag niet zoveel tijd heb, maar een paar gebeurtenissen zijn toch leuk en waardevol om op te noemen. We zaten in de trein van Burgdorf terug naar Bern en tegenover ons zat een jonge vrouw die ons van het begin aan met blikken van haat, vooroordelen en nog andere negatieven emotionen. Ik heb aan het begin maar niks gezegd, maar na een tijd dacht ik: Laat ik haar van deze emotionen verlossen. Toen ben ik een gesprek met haar begonnen en dat was echt heel fijn. Ik was gewoon net en aardig zoals een normaal mens en dat had echt geholpen. Veel mensen hebben vooroordelen, maar liefde kan al het slechte verzachten. Aan het einde des gespreks, was ze in elk geval niet zo boos meer op ons. Het enige wat ze daarvoor nodig had was openheid en vriendelijkheid.

Verder gaat het goed met mij. Op het moment zie ik echt de belangrijkeid daarvan in dat we altijd onszelf zijn en dat we niet nur teilweise goed doen, maar altijd. Om alle zegeningen van de Heer te ontvangen moeten we ons vol geven en niet nur teilweise.

Deze week gaan we naar ook naar München voor mijn laatstes keer. Dus dat wordt erg leuk!

Tot volgende week!

Borkán

Ervaring in het openbaar vervoer

Met mij gaat alles goed. We hebben echt leuke dingen beleefd. Op maandag hebben we natuurlijk P-day gehad, op deze avond hebben we Br. Kasper en zijn vrouw Marieke bezocht. Dat was erg fijn. Hij is me echt een voorbeeld hoe je een leven vol balans hebben kan. Erg geestelijk, maar niet extreem geestelijk. Dat wil ik ook graag hebben.

Op dinsdag hebben we een uitwisseling gehad met de Elders uit Basel. Ik was met Elder Acuna Moreno en we hebben een goede tijd gehad. Van Elder Acuna Moreno heb ik geleerd hoe belangrijk het is om de verkeersregels te houden, ook wanneer je 100 meter moet lopen om over het zebrapad te gaan haha! Maar we hebben veel mensen gevonden. Het was echt cool. Het is zo belangrijk om geen angst te hebben voor de mensen, maar gewoon erg veel van ze te houden en dan niks anders denken. Dan lukt het immer om met mensen te spreken. Jeffrey R. Holland heeft gezegd dat we eerder aan onze twijfels zouden moeten twijfelen, in plaats van aan de Heer en dit werk.

We hebben ons op deze dag ook met vrouw Glavas getroffen. ze komt zoals jullie hopelijk al weten uit Croatien, maar ze kan erg goed Duits spreken. Ze is erg oprecht, maar ze heeft moeite om de herstelling te begrijpen. Zoals waarschijnlijk vele van jullie weten is het Katolische geloof in de Balkan een erg sterke traditie en of mensen erin geloven of niet, de traditie blijft in de familie en het is erg moelijk voor deze mensen om zich te veranderen en veel van deze achtergrond op te geven. Maar we hebben geduld met haar en behandelen haar nog altijd als onze zuster. Ze is echt een geweldige vrouw. Het fijne aan het Evangelie is dat mensen niks goeds opgeven moeten, om het Evangelie aan te nemen. Ze ontvangen alleen nog meer licht. ik denk niet dat alle mensen dat altijd begrijpen.

Gisteren heb ik echt de geestelijkste ervaring van de hele week gehad. Ik was in de tram van Saali naar Bern Bahnhof. De hele tram was leeg, en toen kwam er één vrouw naar binnen. Ik dacht natuurlijk niet dat ze in de buurt van mj zou gaan zitten, maar toen liep ze voorbij en vroeg naar mijn naambordje. Toen zijn we in gesprek geraakt. Het bleek dat ze een familielid verloren had (haar 2 dochters) en dat ze in deze tijd echt twijfelde of er echt een leven naar de dood is. Ik had het sterke gevoel om met haar uit het Boek van Mormon te lezen, dus dat deed ik. Ik las Alma 40:11 met haar, wat vertelt wat na de dood gebeurd, en toen we dat lazen, kwamen de tranen in haar ogen. We hebben zo een geruststellend en geestig gesprek gehad. Toen we bij Bern Bahnhof uitgestapt waren, heb ik haar het Boek van Mormon gegeven en haar beloofd dat dat haar helpen kan. Aan het einde van het gesprek zei ze nog dat dit gesprek haar een geestelijke houvast gegeven had om weer een tijdje verder te kunnen gaan. Toen ik dat gehoord had, en ook tijdens het gesprek voelde ik zoveel zusterlijke liefde voor deze vrouw. Toen dacht ik: Zelfs wanneer mijn zending alle dagen nog zwaar zijn zou, maakt me dat helemaal niks uit wanneer ik zelfs alleen één persoon zo kan helpen. Het had mij getoond, dat God zijn kinderen niet vergeet. Het is zo geweldig dat God, onze Hemelse Vader, die van ons houd, ons als werktuigen gebruikt had om zijn dochter te zeggen dat hij van haar houd en dat Hij haar niet vergeten is en haar moed te geven dat ze haar dochters weer zal zien, maar dan voor eeuwig.

Deze week was super! Ik heb nogmaals gezien dat we door geloof in Jezus Christus we alles doen kunnen wat de Hemelse Vader wil en we Hem dichterbij komen kunnen als door alles andere. De ervaringen, die ik hier maak zal ik na mijn zending echt missen. Het is zo fijn om naar buiten gericht te zijn en met iedereen proberen te praten, niet om ze te overtuigen/brainwashen/lid van onze kerk maken, maar om hen op te bouwen, hun dag vrolijker en fijner maken en hen uitnodigen om meer licht en waarheid te ontvangen waardoor ze gelukkiger zijn kunnen. Ik geniet van de dagelijkse gesprekken in de trams, bussen en treinen. Zou het niet fijn zijn wanneer we allemaal gewoon met elkaar konden praten in het openbaar vervoer. Ik ben zeker dat we allemaal veel vrolijker zouden kunnen zijn. Wanneer we dat doen laten we ons licht schijnen en delen onze vreugde met anderen. Daardoor word het geluk in de wereld groter en zijn wij gelukkiger. Simpel toch?

Jullie denken waarschijnlijk nu: Wanneer zegt hij eindelijk iets grappigs, we weten dat het daar geestelijk is. Ik geloof dat ik zendelingenhumor heb, vraag peter wat dat is. Maar ja, we maken nog heel veel grappen met elkaar. Wanneer ik dat jullie email, is het lang niet zo grappig. Ik moet zegggen dat de avond het beste is. Dat zijn echt lollige tijden in de wohnung.

Machs guet!! Veel succes met alles! Ik ga van Bern genieten!

Borkán

ps. Hieronder nog een tweetal foto’s!

De "Kindlifresserbrunnen" in Bern

De “Kindlifresserbrunnen” in Bern

Doing email

Succes ervaringen

Deze week was echt super succesvol!! Ik heb geloof ik nog nooit zo een succesvolle week op zending gehad. We hebben ons met zo veel mensen getroffen. Ik zal jullie erover vertellen.

Deze week hebben we dus weer met Katharina getroffen en ze maakt zoals altijd erg veel vooruitgang. We hebben vrijdag met haar getroffen in het appartement van Sussanne, een jong lid uit St. Gallen die in Bern studeert. Zij en Katharina zijn echt goede vriendinnen. We hebben over het woord van wijsheid en over de wet van kuisheid gesproken en ik moet zeggen, normalerwijze zijn dit de moeilijkste geboden voor mensen die we onderwijzen, maar zij had ze meteen begrepen en we moesten bijna niks uitleggen. Jullie begrijpen wel dat ik voor een deel tijdens de les uit balans was omdat ik het gewoon niet verwacht had, dat het zo eenvoudig voor haar zou zijn. Je kan echt zien dat ze een getuigenis had van de waarheid van de kerk en dat ze God echt wil navolgen. De Heilige Geest helpt haar om de geboden aan te nemen. Omdat ze een getuigenis heeft, weet ze dat deze geboden van God zijn. Het is eigenlijk zo eenvoudig. Het is belangrijk dat we allemaal een getuigenis van de geboden van God krijgen, zodat we zo snel mogelijk de zegeningen van deze geboden ervaren kunnen.

Verder hebben we zo een coole gozer getroffen, hij heet Alex en komt uit Nigeria. Het eerste moment dat ik hem zag dacht ik : Oh jee, weer zo een persoon die ons zijn nummer gaat geven om over Jezus te praten en dan nooit komt opdagen. Maar omdat we allemaal kinderen van God zijn, hebben we hem ook een kans gegeven. Nadat we zijn nummer gekregen hadden, belde hij ons de volgende dag plotseling op omdat hij met ons treffen wilde. Dat is mij nog nooit gebeurd en ik was daarom behoorlijk verbaasd. Vervolgens hebben we hem op zaterdag in de kerk getroffen, en wow, de Geest was echt sterk. Blijkbaar had hij een hele geschiedenis achter zich. Alex is voor een paar maanden in Zwitserland gekomen en hij zoekt gewoon rust in zijn leven. We hebben hem over de boodschap van de herstelling van de kerk en het evangelie gesproken en dat heeft hem echt geraakt. We hebben de hele tijd in de kapel gezeten. Hij had ons ook alles over zijn gebeurtenissen verteld. Aan het einde waren we wie vrienden en hij wilde zondag naar de kerk komen. Ik weet dat hij de Geest echt in de kerk gevoeld had. Toen is hij zondag gekomen en het is hem bevallen. Alex voelt echt als een vriend voor me aan. Ik heb zulke ervaringen met veel mensen gehad en dat was een getuigenis voor mij dat wanneer we echt proberen mensen te bevrienden en hen te begrijpen, wij de gelegenheiden krijgen zullen om hen de grootste schat te geven, die er ooit zal zijn: HET EVANGELIE van JEZUS CHRISTUS. Dit is het grootste teken van onze vriendschap!

Deze week hebben we ook een zonetrainig gehad, en daar wij zoneleiders zijn, geven wij die immer, en ik moet zeggen dat dat niet altijd eenvoudig is. Het is waarschijnlijk erg fijn en bekwaam om gewoon te luisteren, maar je leert veel als je deze trainingen zelf geeft.

Gisteren waren we bij een familie die niet zo vaak naar de kerk komt en ook niet echt geestelijke dingen gewend zijn en er waren grappige momenten. Ik geef deze familie mijn getuigenis hoe belangrijk het is dankbaar te zijn en dat we God elke dag danken, de reactie van de 10-jarige jongen luidt zo: Mmm….. hey mam, weet je nog dat ik deze ene jongen in zijn ballen heb getrapt tijdens de karatetraining! Ja….dat was een erg interissante en lollige afspraak. Ik heb genoten. Tot volgende week!

Borkán

“..Crowded New Years Eve Party”

Hopelijk hebben jullie een erg fijn oud en nieuw gehad. Elder Smith hebben en ik hebben ook een nieuwjaarsfeest gehad in ons appartement. Maar daar zendelingen tijdens het nieuwe jaar niet naar elkaar toe mogen gaan (we mogen om middernacht niet buiten zijn vanwege de veiligheid) en we ook niet uitgenodigd waren bij leden hebben we dit feestje met z’n tweeën gehad. Hoe leuk! Het was eigenlijk helemaal niet zo slecht. We hebben lol gehad, maar ik moet zeggen dat oud en nieuw met de familie toch veel leuker is.

IMG_0729[1]

We zijn nogmaals met ons distrikt samen gekommen en we hebben een typische franse maaltijd gegeten. Het was kip met rijst en dan veel kleine dingen die je met stokjes eet. Een beetje zoals fingerfood. In ieder geval ben ik erg blij dat ik niet in frankrijk op zending ben.

Verder zijn we deze week weer naar München gegaan voor de missionleadercounsil. Dat was zoals altijd weer echt goed, en ik heb nog een foto gemaakt met een vriend van me.

IMG_0735[1]

Deze week hebben we ons weer met katharina getroffen. Ik moet zeggen, zij kent de bijbel van voren naar achteren. Het is nogmaals erg fijn om te zien dat zij al zo erg voorbereid worden is.(goede zinsbouw?) Op maandag hadden we een P-day en hebben we ons ook met Simone getroffen. Wat met haar gebeurd is, zal ik niet vertellen, maar voorlopig is ze uit het beeld. Maar verder konden we niet echt goed arbeiten op oudjaarsdag en niewe jaar. Dan gingen we gelijk naar München en dan hebben we op zaterdag en zondag normaal gearbeiteit. De sister trainingleaders en wij hebben voor volgende dinsdag een geweldige zonetraining voorbereid! Het zal gaan over met geloof met iedereen te spreken die je tegenkomt en altijd ijverig zijn. Ik heb er zin in.

Afgelopen week waren er ook transfercalls en gelukkig blijf ik nog 6 weken in Bern, maar daarna word ik helaas overgeplaatst naar een ander gebied. Dat vind ik een beetje jammer natuurlijk, omdat ik van Bern houd en het ook een goede ervaring is om zoneleider te zijn, maar ik kan dat ook niet eewig doen. Ik zal gwoon elke minuut hier genieten die ik nog over heb!

Borkán